نجـــــــــــــــــــوى الفــــــــــــــــــــــؤاد

وان كانوا حتى مقصرين
فى علم ولا حتى دين
على قدهم برضوا ومش فاهمين
وكان المفروض يأسسوك
على القيم والمبادىء يعودوك

وان كانوا تمللى على خلاف
مش لازم نتعقد نخاف
مهما كان دول والديك
من خيرهم اتربى لحم الكتاف

مهما كان بينهم شد وجذب
الكلام معاهم يكون بأدب
هما فى مجينا الدنيا سبب
فمش لازم نتعقد ونخاف

وأنا حتعلم من الاخطاء
خير معلم لنا هما الاباء
حاخد من خبرتهم لبكرة
وحزود من عندى كام فكرة
تكون حلول مش أنصاف
ما أنا مش لازم اتعقد وأخاف

محدش بيختار مصيره
ولا حد بيدور على غيره
والبيت اللى ما بيربيش
الدنيا بتعلم على خلاف

أنا أنسان سوى وسليم
وعندى عقل والله العظيم
مش حكون انسان شاذ
ولا حتى ححتاج تقويم

والحرية دى بحساب
وعلم مقنع مش سراب
وراح آخد بالاسباب
وأكون تمللى انسان سليم

أخلاقى راح تكون عنوانى
وأخلى لحياتى شكل تانى
واب

وده لما كنا صغيرين

فتحناعلى بعض عيونا

ومن صغرنا قريبين

ولفت الايام ودارت

ومرت أوام السنيين

والصحبية زى ماهى 

ولسه لبعض مرتاحين

ما اتغيرش احساسنا

مابين شوق و حنين

ما احنا أتقاسمنا انفاسنا

واحنا لسه صغيرين

لسه فاكر شقاوتنا

وشكوة الناس فى حتتنا

حتى الهواية جمعتنا

وفى لعب الكورة محترفين

ياما زعلنا جيرانا 

واحنا لازازهم مكسرين

كبرنا وكبرت أحلامنا

يشوفونا يقولوا توأمين

حتى الكلية روحناها 

رايحين جايين سوا

والاحزان قسمناها

وبخرناها فى الهوا

وفى يوم يا صاحبى

بدور عليك مش لاقيك

كنا فى ميدان التحرير

وكنت ماسك ايديك

بصيت حواليا فى وشوش الناس

لقيت دموع أبشع احساس

شوفتك غرقان فى دمك

وانت بتفادينى ولا همك

ورشق فى صدرك الرصاص 

عشان تفادينى و خلاص

ناديت بعزم صوتى .. اسلام

حتسيب مينا لمين

رغرغت عيونك بالدموع

وقلت حياتى فدا المصريين

صاحبى اللى عشت معاه سنين 

غدرتوا بيه وخدتوه منى

معرفش غيره فى البنى أدمين

عشرة عمر تطمنى

خدنى معاك يا صاحبى

يا صاحب عمرى

أعيش ا